Alles is een mythische, kosmische taal...
Ik kan het niet doen. - Dat deed je al, bedankt.
Hoest nu. Wat proef je? - Aardbeien!
Inderdaad, aardbeienweed.
Te gek. - Aan de ene kant heb je het geloof...
en toeval aan de andere kant. - Hier en daar.
Zoiets ongeveer. - Nee, dat is Karma.
- Zoals Julien en Theo. - Precies, zij ontmoeten zich...
toevallig bij een demonstratie.
Ze waren daar omdat ze in die dingen geloofden.
Ze geloofden beide dat ze de wereld konden veranderen. Dat geloof bracht ze samen.
Maar toevallig is Dylan geboren. - Is dat Dylan?
Ja, hij zou nu even oud zijn als jou.
Hun geloof in de praktijk omgezet.
Hij was een lieve kleine, met kleine armen en benen.
In 2008 kwam dan die griep pandemie.
Toen is hij toevallig gestorven. - Oh, mijn god.
Kijk, Theo's geloof verloor tegen het toeval.
Waarom dan zoveel moeite doen? Het leven bepaalt toch zelf zijn gang.
Kijk, hij heeft de ogen van Theo. - Inderdaad.
Maar alles gebeurt toch om een reden. - Dat is niet zo. Niet voor Theo en Julien...
Wat gebeurt er? - Iemand is ingebroken!
Jasper, haast je!
Waar is Janice? - Neem de hoofdweg en...
dan de route volgen die ik Miriam gaf.
Wat bedoel je? - Wacht op Syd aan de oude school.
Geef hem dit en zeg hem dat hij een klootzak is. - We moeten nog Janice meenemen.
We gaan niet mee, Theo. - Wat betekend dit?
Jullie kunnen geen lastposten gebruiken. - Jasper, jullie gaan mee op de boot.
Ik blijf hier en stuur ze in de verkeerde richting. Ga nu.
Jasper! - Theo, ik heb me al uit ergere...
situaties gered. Ga nu maar.
Vergeet niet tegen Syd te zeggen dat hij een klootzak is.
Er staat thee en koffie klaar.
Waar zijn ze? - Wie?
Die man en de twee vrouwen. - Hij moet het weten.
Wanneer zijn ze vertrokken?
Waar heb je het over? Trek eens aan mijn vinger.
Ik doe het zelf wel.
Theo, wat is er gebeurt. - Raak me niet aan.
Noem me één verdomde reden. - Het maakt deel uit van een groter doel...
Hou je mond! - Maar...
Straks horen ze ons nog. - En Jasper?
Hij heeft niks. Alles is in orde.
Ik was 31. Ik was hulpvroedvrouw.
ik werkte in de prenatale afdeling.
In één week had ik eens drie miskramen.
De moeders waren in de vijfde en zesde maand. Twee ervan hebben we kunnen redden.
De week erna waren er vijf miskramen.
Van toen af aan waren er steeds meer miskramen.
Ik weet nog hoe ik een vrouw een volgende afspraak regelde...
tot ik merkte dat niemand meer opdaagde.
Geen enkele afspraak meer.
Ik belde met mijn collega's, maar zij hadden ook geen zwangerschappen meer.
Zelfs in Sydney waren er geen zwangerschappen meer.
Ontspan je maar, zij is klaar.
Sinds we geen babygehuil meer hoorden, begon onze vertwijfeling.
Merkwaardig hoe de wereld is zonder babygehuil.
Ik heb het einde meegemaakt. - En nu zul je het begin weer meemaken
Ja, ik zal het begin weer beleven.
Bedankt.
Kee, kom, we vertrekken!
Halt! Blijf staan!
Ik zoek Syd.
Handen achter het hoofd.
Je bent een vuile klootzak.
Wat zei je?
Ik moest zeggen dat je een vuile klootzak bent
Herhaal dat eens? - Doe het niet!
Herhaal dat eens. Zeg het!
Je bent een vuile klootzak.
Kom mee.
Een idee van Jasper, het codewoord zeggen.
Hij doet het in zijn broek als ik het hem vertel.
Hij is een ouwe bastaard... zo trots op zijn weed.
Syd kan het elders goedkoper krijgen, toch doet hij liever met Jasper zaken.
Jasper is eerlijk, een echte gentleman.
Wat is er? Is ze ziek?
Ze is wagenziek. - Ze gaat toch niet kotsen, hé?
Nee hoor. - Kots is welgelijk.
De stank krijg je niet meer weg.
Gewoonlijk probeert men uit te breken, niet in te breken.
Syd snapt niet waarom jullie erin willen, hij wil het ook niet weten.
Het interesseert hem geen bal.
Wat heeft ze? - Krampen, dat is normaal. Adem door.
Loop met de anderen mee tot aan het standbeeld.
Daar ontmoeten jullie een vrouw, genaamd Marita.
Ze heeft een klein hondje bij zich. Zij zal jullie helpen overnachten.
Vanaf nu, zijn jullie dus vluchtelingen.
Trek een vluchtelingengezicht... een triestig gezicht.
Zo is het prima.
Eruit, nu!
Komaan, haast je.
Stuur me een kaartje.
Wanneer gaan we op de boot? - Morgen, met zonsondergang.
En wat als Luke voor ons daar is?
Luke kan niet met de Human Project contact opnemen.
Wat zei je net? - Het contact gebeurt via spiegels.
Julien wist hoe het moest.
Welke spiegels bedoel je? - Gewone spiegels, ze contacteren...
iemand, en die verteld het verder tot het de persoon bereikt.
En die verteld het Luke. - Heb je nooit persoonlijk contact gehad?
Zeg niet dat dit waar is.
Is ze in orde? - Adem rustig in en uit.
Is dat wel normaal? - Eigenlijk niet.
Adem rustig door.
Rustig maar.
Miriam. Ik ben helemaal nat.
Het vruchtwater is gebroken, de baby komt eraan.
Hou vol, meisje.
Adem rustig door. Alles komt goed.
Kijk me aan, stuk stront!
Kijk me aan, zei ik! Eruit, nu!
Wat heeft zij? - Ze heeft koorts.
Wat heeft ze, vroeg ik... - Ze heeft hulp nodig.
Voorruit, opstaan! - Almachtige Gabriel, help ons...
Zwijg, oud wijf! Eruit!
Kijk, pippi en kakka. - Ruik er maar zelf aan, vuil zwijn.
Heb geen angst, Kee. Ze doen hun niets.
Ze doen haar niets, alleen maar...
Doorlopen! Niet stilstaan, zei ik!
Jij daar! Daar naartoe!
Doe ze af!
Doorlopen! Vooruit!
Doorlopen...
Welkom in het paradijs! Zoek je een verblijf?
Wat doe je hier alleen? - Laat haar met rust!
Wat wil jij, snul! - Verdwijn.
Verdomde klootzak, ik wou alleen helpen. - Ik heb een kamer en eten.
Marika?
Alles komt goed. Adem rustig verder...
Zo is het goed. We zijn er bijna.
Laat haar weggaan!
Het is in orde. Bedankt.
Smijt ze buiten!
OK, Kee. Ik leg er een mat onder, dan is het zuiverder.
Alles komt goed. Ik was even mijn handen.
Theo, Theo! - Ik ben er al.
Alles OK, het komt wel goed - Doe iets!
Dat ziet er goed uit... je doet het goed, prima zo.
Maar je moet doorademen, rustig ademen. - Ik adem toch!
Nee, zoals Miriam zei, rustig uitademen.
Uitademen, rustig uitademen. En tegelijk persen.
Zo is het goed. - Ik kan niet meer!
Je kunt het wel. Persen.
Uitademen en persen. Goed zo.
Ik kan het hoofdje zien. Ik zie het hoofdje.
Je doet het goed. Je doet het prima.
Het komt eraan. Goed uitademen en persen.
Uitademen en persen! - Ik kan niet!
Ik kan niet meer! - Je kunt het!
Kee, het hoofdje komt eruit, je hebt het gehaald!
Persen, persen!
Hoe is het met hem?
Het is een meisje. Het is...
Kee, je hebt een dochter.
Hallo, kleintje.
Moet de navelstreng niet doorgesneden worden? - We hebben genoeg tijd.
Je hebt het gedaan. Kee.
Heb je gezien? Zo moeilijk was het toch niet.
Voor jou niet, nee.
Haast je! We hebben niet veel tijd!
Wie is daar? - Wie anders? Ik ben het, Syd!
Hoe kunnen jullie doorslapen met zoveel lawaai buiten?
Wat heeft ze? - Niets, een vrouwenprobleempje.
Een paar uur geleden is de omheining opgeblazen, en nu zijn er Fugi's ontsnapt...
De bres dient echter niet om de Fugi's te laten ontsnappen...
maar om de Fishes naar binnen te laten.
Het leger is ook van plan dit kamp te vernietigen.
Maar Syd zal dat verhinderen. - Ga weg!
Wat heb je daar? - Niets.
Niets? - Nee, niets.
Toon me het even. - Ik heb niets, echt.
Er is echt niets. - Dan mag ik toch even kijken.
Er is niets. - Laat zien.
Nee. - Laat zien, het is al goed.
Potverdomme!
Niet te geloven!
Is dat een... - Inderdaad.
We hebben een baby.
Nu hebben we een boot nodig. Kun je ons helpen?
Help haar recht, we moeten weg. - Kun je ons helpen?
Ja natuurlijk, maar sta op. We moeten meteen weg.
Wat zegt ze? - Ik snap er geen bal van.
Hou je mond!
We moeten hier weg.
Syd heeft gisteren met Mani TV gekeken.
Ze is een lief persoon. Ze sterft aan kanker, niet van het hart.
En toen kwam het journaal!
Jullie kwamen in beeld. Iets over agenten en een grote beloning.
Syd komt ook te weten dat de Fishes jullie zoeken. Dus denkt hij...
de Fishes zoeken hun, de politie zoekt hun...
jullie zijn dus veel geld waard. Zwijg eindelijk!
Jullie, verdwijn. En nu heeft Syd een baby...
Geef haar de baby. - Snel, kom!
Mijn baby! Geef hem terug!
Help me toch!
Loop door!
Ik krijg jullie wel!
Alles in orde? - Marichkja.
Marichjka, we hebben een boot nodig. - Een boot?
Ja, een roeiboot.
Boot! - Bote!
Ja.
Ze hebben mijn baby graag.
Ik ga haar Bazouka noemen. - Bazouka?
Vind je het niet mooi? - Folly vind ik veel mooier.
Folly is toch een jongensnaam!
We hebben een boot. Blijf hier.
We vertrekken binnen het uur. - Bedankt.
Bestaat Human Project echt? - Ik hoop het.
Wapens neer! Handen omhoog!
Hij was maar 19 jaar oud! - Niet schieten!
Laat ze leven! Dek de flanken!
Godzijdank! Nu ben je in veiligheid.
Het stelt het kind het?
Je hebt haar in gevaar gebracht. - Laat haar gaan, je weet niet wat je doet.
Kijk toch wat er gebeurt. Dit is een opstand.
Stel je voor als ze het kind zien. We gaan.
Niet waar het meisje bij is. Knal ze af als we weg zijn.
Ik heb de baby in mijn armen gehouden. Ik heb geweend.
Ik was vergeten hoe mooi ze zijn.
Ze zijn zo klein.
Jullie hebben ongelijk.
Ze zeiden dat alles vredig opgelost kan worden...
en nu schieten ze iedereen overhoop.
We hebben het nodig, Theo!
We hebben de baby nodig!
Het is een meisje.
Een meisje? Ik had ooit een zuster.
Theo!
Alles in orde?
Hoe is het met haar? - Ze is kwaad.
Halt, of we schieten, verdomme!
Niet schieten!
Nee Marichkja, kom maar. Marichjka, stap in de boot!
De boei. Theo, kijk!
Alles in orde? - Ja, en met jou?
Ja.
Wat een dag... - Ja.
We komen te laat, nietwaar?
Nee, het is oke. - Maar ze wachten niet.
Vertrouw me, ze komen terug.
Ik bloed! Verdomme, overal bloed! - Nee, het is mijn bloed.
Wat? - Ik ben geraakt.
Het is niet erg. Hou haar stevig vast.
Wat er ook gebeurt, wat ze ook zeggen... hou haar stevig vast.
Alles komt goed.
Ze moet waarschijnlijk boeren.
Leg ze op je schouder.
Klop op haar rugje.
Zachtjes.
Zie je wel.
Oh, mijn god!
Dylan. - Wat?
Ik noem de baby Dylan. Dat is ook een meisjesnaam.
Theo.
Theo!
Theo, de boot.
De boot!
Het is al goed. We zijn nu veilig.
We zijn in veiligheid.
Ondertiteling door --- CANDY ---
Bewerkt door Juhroen
Gedownload van WWW.ONDERTITEL.COM